Quomodo linguam Latinam didicerim

[Thomas "ioculator" Vulpius]

Cum iuvenis essem, Latine nesciebam.

 

Cum amico meo scaphā per lacum navigavi piscium capiendorum causā.

 

Is subito in infimo lacu metallum scintillans vīdit, se e scaphā proiecit et in aquam mersit, ut hoc metallum caperet.

 

Cum ad ripam redīssemus, amicum ānulum aureum cepisse cognovimus.

 

Quem quod habere cupiveram, amicum meum adhoratus sum, ut eum mihi dono daret, cum hōc die dies esset natalis meus.

 

Is autem ānulum mihi dare noluit.

 

Eum ānulum de amīci manibus extorquere conabar, sed tum amīcum, quod eum mihi tradere repudiabat, occīdi gulā collīdendā et cum ānulo nebularum montes petivi, ut in antro habitarem.

 

Ibi quingentos annos mansi et linguam Latinam didici.

 

Tum Frodo Baggins, pūmilio fraudulentus, ānulum abstulit.

 

Ex eo tempore deam Durgam adoro, ut ānulus mihi reddatur.

 

Fatum, quod totam rerum universitatem regit, constituit, ut ānulum mox recuperarem.

 

Usque ad mensem Octobrem res peracta erit!

Tum beatus ero et amabor:

Ĭllă aderit nostrīs dŏmibus - sed mortua lārva!
Tum rēs prōcumbent ăliōque lŏcō rĕmănēbunt.
Pēgmătă claudentur - nūllō tangentĕ! -, dĕhīscent.
Aura trĕmit, vĭdeō fōrmam spĕciemque vĕnŭstae.
Verba rĕfert nostrās bĕnĕ pervenientia ad aurēs.
Longum tempus ero in terris et mortuus ūnā
vīvam cum dominā atque hăbitans in sēde beātā
vītam aliam vīvam, diŭturnus ămābor ab illā.

[Stirnerius]

Nonne tamen nefas est, care Thoma, non Durgam adorare nisi propriae beatitudinis tuae gratia ?