Exercitatio epistolaris II: De theoria epistolari

[Halfdanus Norensis]

Caecilius Caeciliae suae s.d.

            Postridie longo itinere facto Ephesum advenimus et finem portusque tenebant naves. Quibus appulsis apud fratrem patruelem, fabrum argentarium, hospitati sumus. Ex animo spero te domi bene valere. Cum me delectent et mare et provincia, Caeciliola mea, colloquia nostra valde desiderabo. Nobis nunc est epistulae loco sermonis scribendae, et quia tu adhuc aliquid imperita es artis scribendi, consilium tibi proponam, non tamquam praeceptum, sed quasi κανόνα τινὰ rerum bene per scripturam amplectendarum.

            Opportet te, deliciolae, materiam interiore epistula proponere simpliciter et subtiliter. Noli infestare lectorem grandi genere loquendi quasi orator verba apud populum faciens, sed sermone satis nobili utere sic ut colloquimur domi ego et tu. Licet autem aliquantum rhetorice scribere, sed prudenter, et sermo debet esse non modo benevolus verum etiam affabilis et liberalis. Proporro decet epistulam brevem esse – cave ne lectorem nimis longis litteris obtundas. Demum, cura ut scribas descripte et fluenter ne vanae fingantur species, ut Horatius ait, ut nec pes nec caput uni reddatur formae.

            Hanc epistulam τὸν κανόνα secutam tibi dicere audeo. Oro te ut quam primum rescribas. De rebus in urbe certiorem fieri volo, praesertim de iis quae audivi de matre Caesaris. Si vis causas talis dementiae et turpitudinis discere, roga matrem tuam, quam putem bene scire. Cura ut valeas, carissima filia, et istam dicacem genetricem tuam velim salvere iubeas.