Edson thomazini Aloisio omnium magistrorum doctissimo s.d.

Tibi gratias quod bona consilia mihi dedisti ago.

Dubium enim mihi est quia nescio quo pacto ad colloquia accedere debeam,quod lexicum adhibendum est ad ea intelligenda.Tu ipse enim dixisti usque ad tertium annum lexico nullo uti.Cum res sic sunt quid efficere debeam nescio.

velim etiam tibi epistolas quasdam mihi scriptas mittere ut possis eas corrigere.Unam saltem mihi sufficiet si tantum errores emendes, ostendendo ut scire possim ubi menda efficiam.Haec abs te peto ut me adiuves et ut latine bene discam legamque.

                                                              bene vale!

                                                                   

 

 

 

 

 

Croesus Aloisio s.p.d.

Tibi gratias ob salutationem ago!
Schola cui prees certe splendida est! Aliquocum Latine loqui velim, sed scholam similem tuae esse non putabam. Estne magnus numerus discipulorum?

(correctio: 2010.1.2)

Salve Aloisii optime!

Heri tecum re vera gaudenter confabulatus sum, nam te in Youtube loquentem multoties videram. Tibi gratias ago pro colloquio.

Te certiorem iterum faciam de nonnullis rebus, de quibus paulum modo valde mendoso narravi.

Hic legi possunt epistulae a missionariis Societatis Jesu de Japonia scriptae ac Lutetiae anno 1572 editae.
http://133.12.23.145:8080/AnaServer?Laures10+23402+pageview.anv
http://133.12.23.145:8080/AnaServer?Laures10+23616+imagezoom.anv

Mea sententia et in Japonia multi, praesertim amatores musicae veteris Europaeae, linguam Latinam sive in universitatibus sive domi discunt, nam elementum hujus sermonis in fere omnibus universitatibus magnis docetur ac his 10 annis edita sunt duo dictionaria latinojaponica. Attamen fere omnes secundum methodum veterem discunt, scilicet utuntur libris de grammatica Japonice scriptis, in quibus tantummmodo excerpta operum antiquorum breviter citata sunt, idcirco difficultatis causa magna pars eorum studium derelinquunt antequam grammaticam elementiciam perdiscunt.

Litteris classicis Europaeis peculiariter versari potest tantummmodo in universitatibus tribus, scilicet Tokiense ac Nagoyense ac Kyotense. Ita pauci manent qui earum periti fiunt. In Universitate Tokiense, exempli gratia, 14 discipuli numerantur.

Praeter "Istituto Italiano di cultura" Tokii situm ac a te recte citatum, Hermann Gottschewski alias Agricola Japonensis in Universitate Tokiense ac magister quidam Universitatis Kyotensis in schola privata hujus urbis libro illo Orberg utuntur. Insuper in grege interretiali linguae Latinae amantium in Japonia (cum 500 sodalibus) sunt qui exercitium Orberg agunt.

Opto, ut Latinitas viva magis magisque toto in orbe floreat!

Ut valeas!

Ave Aloisii, gratias tibi ago quia certiorem me fecisti de Academia sed prae universitate non possum relinquere domum multos menses, sed, si vult, venire possum in Montellam ut te cognoscam quia satis prope Nolam est...et castaneas optimas emere cupio :-P

Etsi tempus obstat quominus amplior scribam (ignoscas, quaeso) valde observationum recentissimum fructus sum. Neque noveram quosdam philosophos hac in reta exstare. De sententiis meis in posterum, Deo volente, spero me plus dicturum. Vale et bene ambulas.

Salve, Aloisi!

S.V.B.E.V.
Tibi ago gratias tuis pro demonstrationibus: consiliis quae mihi dedisti utar quidem! Praeterea, animadverto rectum modum Oerbergis ratione utendi omnino differt a quo nos utemur: respectu eius imaginis in qua videre te docentem possum, iudico rationem naturalem esse rem qua vere magister atque discipuli sermonem conferunt! Nos, contra- praecipue primo anno gymnasii, cum nobis erat magistra de qua tibi locutus sum- sic discebamus: magistra iubebat me sodalesque meos legere sententias et coniicere complementa atque, postea, cum substantiva inveniebamus, declinationis eorum recitationem agere; at numquam nos interrogabat eo modo quo tu uteris, numquam nos hortabatur ut vocabulis studeremus!
In “Vivarii Novi” situ inveni etiam loco “Lectione scriptorum classicorum” multa quae mei vere interest: numquam putarem, numquam opinarer rem huius generis esse.
Quod ad neglegentiam et incuriam magistrorum qui despiciunt novam rationem, tibi dire possum hoc, quod eo anno prateritoque multos habui magistros vicarios, quorum plerique vehementer increpabant Iohannem Oerberg. “Puto unam rationem sermonem latinum discendi est,” inquit unus. “et ea stat in theoria et pensis” et eam rationem dicebat “oscenitatem” esse; alia magistra adfirmabat rationem naturalem docere discipulos linguam latinam faciliorem esse veritate; “Sermo latinus nobis est in sanguine,” tandem nostra nunc magistra “mihi videtur turpissimum esse quod accipimus danicum nos docere rationem discendi nostrum linguam!”. Recte dicis: eis incuria et neglegentia est, sed, si hoc indulges, addiderim tertium verbum, quod est inscientia: multi magistri mei insimulant Iohannem Oerberg nescientes eius operam. Quidam, cum de eodem loquabatur, saepe miscebat “Familia Romana” cum “Familia Christiana”.
Alieno ioco, videns quomodo a te instituatur “Lingua Latina per se illustrata”, vere doleo quod in schola nostra a multis despicitur.
Quod adtinet ad adventum tuum in Vicetiam, Aloisi, libenter veniam si potero! Nescio ut Lyceum Quadri petam, sed non dubito quin parentes mei me vehant.

BENE VALE!

Paulus P.S.D. amico Aloiso,
maximas gratias tibi ago pro emendatione quam fecisti epistulae meae: quantum in me est, conabor ut me meliorem faciam in scriptura latina. Ratio Oerberg mihi placet, atque exstimo eam esse multo meliorem quam rationem translaticiam: reor enim, etsi mea est sententia humilis discipuli, postremam istam quam dixi incorrere in rationem intertem disciplinae: contra, ratio eximii Iohannis Oerberg excitat mentem nostram.
Animadverto loqui et legere latine mihi est magno subsidio, et si scias altera fora seu quamvis sortem situm in quibus possim adfirmare usum sermonis latini te valde precar ut mihi indicares.
Quod pertinet ad legendum, eo tempore curo "Vitae Merlini" et pulcherrimi Ludovici Holberg "Itineris subterranei", ut intersim in certamine "Europa Latina".
Ut videre potes ab pagina mea, alor a pago Valdagno prope Vicentiam. Tu, quaeso, unde venis? Quid tui interest praeter sermo latinus?
Cura, fac ut valeas!