ō àndres Athēnàioi

[Andreas]

Romae templa monumentaque miramini,
Romam imitari voltis,
etiamsi numquam Romae fueritis.
Linguam vestram fugitis
quae nullo tempore scripta est,
ut loquamini paucum quod latinae manet.
Nec istud romani quaerunt:
et quare umquam debuerint facere?
Quid militum istorum interest,
nisi nummi et terrae vastandae?
Et heri admodum quid fuerunt?
O vos miseri quos isti latrones
homines et non animalia
vocari audentes: barbarorum barbari
romani vocati, barbaros vocant,
quare ipsos in temporis obli'one
perdere oblitterarique voltis?
Sed vos, ō àndres Athēnàioi,
qui romanos docitis,
ante quos romani tremant et fuisse
nil nisi pastores recordantur,
et vos ō àndres Athēnàioi
qui scripsistis de philosophia,
qui litteraturam habetis
antiquiorem quam sanscritam,
qui grammaticam dictam
habebatis cum romani
plus aut minus scribebant
PVBLIOSIO VALESIOSIO SVODALES.
sed vos vivetis!
et romanos occidetis!
Sed tempus nobis monstravit
pro dolore, etiam vos soccuibisse:
sub romanis et turcis et ottomanis.
Et fletis, fletis, et fletis.
temporumque oblivionem
planctus vester vincit,
et augit et elevatur ad sidera
de sideribus de sideribus
per iotacismum auditur:
lamentatio i iii iii i
o andres athinèi